Język węgierski

Parlament, Budapeszt, Węgry

Język węgierski, poza Węgrami używany jest również w południowej Słowenii, północnej Serbii (w tych trzech regionach jest on językiem urzędowym) oraz w środkowej Rumunii, południowej Słowacji, zachodniej Ukrainie i wschodniej Austrii. Szacuje się że łącznie językiem tym posługuje się ok. 14 mln ludzi. Węgierski należy do języków uralo-ałtajskich (z podgrupy języków ugryjskich) i podobnie jak język fiński, estoński czy turecki, należy do języków aglutynacyjnych (czyli takich w których stosowanie afiksów pozwala określić funkcję składniową wyrazu w wypowiedzeniu). W obrębie samego języka wyróżnia się 8 głównych dialektów: zachodni, zadunajski, południowy, cisański, palóc, północno-wschodni, środkowo-siedmiogrodzki oraz szeklerski.

Alfabet węgierski składa się z 40 liter i oparty jest na alfabecie łacińskim. Występuje w nim 14 samogłosek (które dzielą się na krótkie i długie) oraz 26 spółgłosek (w tym 1 złożona z trzech liter i 9 złożonych z dwóch liter), przy czym wiele z nich wymawia się inaczej niż w języku polskim. Akcent w wymowie pada zawsze na pierwszą sylabę wyrazu.

Podobnie jak w języku polskim, występują tu trzy czasy: teraźniejszy, przeszły i przyszły. Liczba mnoga tworzona jest za pomocą końcówki -k, np. lecke (lekcja) – leckék (lekcje). Ciekawostką jest to, że po liczebnikach nie stawia się rzeczownika w liczbie mnogiej (liczebnik jednoznacznie określa ilość), np. két kutya – dwa psy (czyli dosłownie: dwa pies).

Wpisz komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Strona korzysta z plików cookies, aby lepiej spełniać Państwa oczekiwania. Dowiedz się więcej.
Akceptuję
x