Język norweski

Norwegia

Język norweski jest językiem urzędowym w Norwegii, a posługuje się nim ok. 4,2 mln osób. Należy do skandynawskiej grupy języków germańskich. W języku tym wykształciło się kilka dialektów, ale żaden z nich nie jest dominujący – wszystkie mają status oficjalny.

Pierwsze zapiski w języku norweskim pochodzą z XII wieku. Od XVI wieku do roku 1814, w związku z duńskim panowaniem na terenie Norwegii, językiem urzędowym był tu język duński. W rezultacie język norweski nie rozwijał się w sposób skoordynowany i stał się przedmiotem sporów różnych frakcji domagających się wpływów własnych dialektów i odmian. Od 1814 roku. oficjalnym językiem w kraju był język duńsko-norweski, który stopniowo ewoluował w stronę niezależnego języka.

Istnieją dwa oficjalne standardy zapisu języka norweskiego: bokmål (język książkowy, używany przez ok 85-90% mieszkańców Norwegii) oraz nynorsk (język nowonorweski). Oba standardy języka są podobne, a Norwegowie używający różnych odmian nie mają problemu ze wzajemnym zrozumieniem, tym bardziej że w szkołach prowadzi się naukę zarówno w bokmål, jak i nynorsk.

W języku norweskim istnieją trzy rodzaje: męski, żeński i nijaki, ale dopuszcza się łączenie rodzaju żeńskiego i męskiego w rodzaj wspólny (wzorowany na męskim).

Alfabet norweski jest identyczny z alfabetem duńskim i często nazywany jest alfabetem duńsko – norweskim. Alfabet ten oparty jest na alfabecie łacińskim, rozszerzonym o trzy dodatkowe litery: æ, ø oraz å.

Wpisz komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Strona korzysta z plików cookies, aby lepiej spełniać Państwa oczekiwania. Dowiedz się więcej.
Akceptuję
x