Język duński

Kopenhaga, Dania

Językiem duńskim posługuje się obecnie ok 5,2 mln ludzi, głównie w Danii, na Wyspach Owczych (gdzie jest językiem urzędowym) i w północnych Niemczech. Język ten należy do skandynawskiej grupy języków germańskich.

Język duński literacki oparty jest na dialekcie miejskim Kopenhagi. Można w nim wyróżnić też trzy podstawowe dialekty: wschodnioduński, duński wyspiarski oraz jutlandzki.

Duńska gramatyka ewoluowała wspólnie z innymi językami skandynawskimi (norweskim i szwedzkim), w związku z czym jest do nich podobna. Widoczne, choć w mniejszym stopniu,  jest również podobieństwo do gramatyki islandzkiej (języki nordyckie) oraz angielskiej i niemieckiej (języki germańskie). Jej cechą charakterystyczną są uproszczenia, polegające między innymi na zaniku deklinacji czy braku wyjątków w konstrukcji zdaniowej.

W 1948 roku przeprowadzono reformę ortografii języka duńskiego, po której zrezygnowano z pisowni rzeczowników wielką literą oraz wprowadzono do literę å (zapisywaną dotychczas jako „aa”).

Alfabet duński jest identyczny z alfabetem norweskim (dlatego nazywany jest również alfabetem duńsko-norweskim) i oparty jest na alfabecie łacińskim, rozszerzonym o litery: æ, ø oraz å (występują one w tej kolejności na końcu alfabetu). Ciekawostką jest fakt, że litery: c q w x z, występują jedynie w wyrazach obcych i zapożyczeniach (a nie są używane w słowach duńskich).

Wpisz komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Strona korzysta z plików cookies, aby lepiej spełniać Państwa oczekiwania. Dowiedz się więcej.
Akceptuję
x