Język czeski

Praga, Czechy

Język czeski należy do grupy języków zachodniosłowiańskich i spokrewniony jest z językami: słowackim, polskim, łużyckim czy kaszubskim. Szacuje się, że jest on językiem ojczystym dla ponad 11 mln ludzi, głównie mieszkańców Czech oraz imigrantów mieszkających między innymi w Ameryce Północnej oraz w Australii.

Najstarsze zapiski w języku czeskim pochodzą z XII wieku. Ciekawostką jest fakt, że od 1620 roku (po przegranej bitwie z Habsburgami), język ten używany był wyłącznie przez chłopów. Szlachta posługiwała się natomiast językiem niemieckim. Pod koniec XVIII wieku język ten ponownie się odrodził, a w wieku XIX ukształtował się współczesny język literacki. W czeskim istnieje kilka odmian dialektycznych, wśród których najwyraźniej wyodrębnia się gwara praska. Ponadto istnieją jeszcze dialekty okolic Pilzna i Czech wschodnich oraz dialekty czesko-morawskie.

Do zapisu języka czeskiego stosuje się alfabet husycki oparty na zmodyfikowanym alfabecie łacińskim, zawierającym 42 litery i w którym występują znaki diakrytyczne, takie jak: kreseczka, daszek i kółko.

Czeska gramatyka oraz słownictwo podobne są do polskiego (przynajmniej na podstawowym poziomie). Zwrócić należy tu uwagę na fakt, iż istnieją czeskie wyrazy, które w języku polskim mają inne lub nawet przeciwne znaczenie. Duże podobieństwa pod względem słowotwórczym i syntaktycznym występują również do języka niemieckiego.

Wpisz komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Strona korzysta z plików cookies, aby lepiej spełniać Państwa oczekiwania. Dowiedz się więcej.
Akceptuję
x